روز یک شنبه چهارم دی ماه، مالک اژدر شریفی رییس کل دادگستری آذربایجان شرقی، در گفتگو با خبرگزاری فارس، اظهار داشته است: با توجه به عدم امکان رجم (سنگسار) سکینه محمدی در استان آذربایجان شرقی، موضوع با رییس قوه ی قضاییه طرح شده تا فقها در خصوص امکان اعدام سکینه اعلام نظر کنند. این اظهار نظر، از این بعد مضحک می نماید که گویا در استان آذربایجان شرقی به حد لزوم «سنگریزه» «گودالی جهت دفن سکینه» و «شماری حزب اللهی همیشه در صحنه» موجود نیست! در حالی که این حجه الاسلام، از بیان این واقعیت طفره می رود که عدم اجرای حکم سگنسار سکینه محمدی، نه به دلیل عدم لوازم فوق، بلکه به دلیل فشارهای بین المللی به جمهوری اسلامی بوده است.

انسان کشی در ذات و کنه مسولین جمهوری اسلامی به خصوص رییس قوه قضاییه کنونی است. این خصوصیت از زمان حکومت جمهوری اسلامی ایران در ایران زمین وجود داشته و حال به اوج خود رسیده است. آقای لاریجانی از زمانی که پا به دستگاه قضاییه گذاردند و بر مسند ریاست قوه قضاییه نشستند، شروع به کشتن شهروندان ایرانی به بهانه های مختلف کردند. در ماه صدها نفر بی گناه را به پای چوبه دار برده و بی آنکه آنان را از داشتن یک دادرسی عادلانه و منصفانه برخوردار کنند، ناجوانمردانه به قتل رساندند. دست و پای دهها نفر را بی رحمانه قطع کردند. ایشان از کشتن انسان ها لذت خاصی می برند به همین دلیل برادرشان در مصاحبه های خود کشتن انسان و قطع دست را لذت بخش می دانند و یقینا هیچ لذتی برای ایشان و برادرانش همچون سنگسار کردن نیست.

تفکرات سلفی گری با ساختارهای قبیله ای به راحتی قابل ترکیب است و برای تداوم این باورها اسلام سفلی و سنت های قبیله ای در هم آمیخته و سبب اسارت زنان گردیده است. اما این که سنت های قبیله ای در مورد زنان حتی بر باورهای سلفی از اسلام هم در جامعه قبیله ای برتری دارد، به این دلیل است که سنت های قبیله ای در مورد زنان در متن دستورات اسلام نیست اما باورهای ارتجاعی از دین توجیه گر این سنت ها شده و آن را به اباحه تبدیل کرده است.

هرگاه مسئله آزارجنسی یا تجاوز یا کتک زدن زنان در جامعه مطرح می‌شود بهانۀ جامعه برای نادیده گرفتن این گونه مسائل این است که چنین حوادثی برای مردان هم روی می‌دهد؛ یعنی اگر زنان کتک می‌خورند مردان هم کتک می‌خورند، اگر به زنان تجاوز می‌شود مردان هم در امان نیستند. جای تعجب است که چگونه بسیاری از ما متوجه نیستیم شمار مردانی که اینگونه آسیب می‌بینند به مراتب کمتر از زنان است. در واقع کانون تخیل آزار جنسی، بدن زنان است نه مردان و آزارجنسی و تجاوز مگر در موارد استثنائی کاری است که مردان با زنان می‌کنند.

«یک ملت مغلوب نخواهد شد مگر زمانی که قلب‌های زنانش روی زمین افتاده باشد. دراین زمان، شکست اتفاق افتاده است هرچقدر هم که اسلحه‌ها قوی باشد یا جنگجویان شجاع.» چین ناسیون

تجاوز بیانی برای یک فرهنگ خشن است که از کلیشه‌های جنسیتی در بین دیگر اشکال ستم استفاده می‌کند تا قساوت در حق زنان، کودکان و به شکل فزاینده‌ای مردان را توجیه و تقدیس کند. از آنجایی که ریشه‌های خشونت جنسی به هر موقعیت و فرهنگ جمعی می‌رسد، شیوه‌ای که ساختارهای اجتماعی انتخاب می‌کنند تا تجاوز را نادیده بگیرند یا به حساب بیاورند از درجه‌های هنجارهای بیشتری صحبت می‌کند.